Historia, tradycje i początki Hufca ZHP Łódź – Górna to kilkadziesiąt lat działania kolejnych harcerskich pokoleń. Na obecny Hufiec Łódź – Górna składają się dzieje: Hufców Harcerek Łódź – Chojny i Hufca Harcerzy Łódź – Chojny, Hufców Harcerek Ruda Pabianicka i Harcerzy Ruda Pabianicka oraz późniejszego Hufca Łódź – Górna. Początki naszych korzeni sięgają 1911 roku, kiedy w kursie instruktorskim zorganizowanym przez organizację „Sokół” dla skautów uczestniczył niejaki Pan Lindner. Kurs skautowy odbył się w Skolem. „Tak ze Skolem przywieźliśmy harcerstwo do Łodzi – do Rudy – to się wówczas „Skaut” nazywało” – wspominał Pan Lindner podczas spotkania w łódzkim tramwaju z Druhem Stanisławem Zachmaczem. Harcerstwo w Rudzie Pabianickiej wiąże się nierozerwalnie z historią 1 Łódzkiej Drużyny Harcerskiej im. Tadeusz Kościuszki, gdy Ruda nazywała się: Dobra – Ruda Pabianicka. Przytoczona historia znajduje się w kronice 1 ŁDH i została spisana przez drużynowego Stanisława Zachmacza. Druh drużynowy powyższy zapis wyeksponował specjalną ramką, gdyż uznał to za niezwykle ważne. To początki naszych dziejów, które przedstawiamy w wielkim skrócie.

Związek Harcerstwa Polskiego w Rudzie Pabianickiej do 1939 roku

Rok 1916

Powstają zalążki harcerstwa w Rudzie Pabianickiej. Na przełomie lat 1917 – 18 powstaje pierwsza drużyna harcerska, której patronem wybrano Tadeusza Kościuszkę. Pierwszym drużynowym drużyny został dh Artur Bolman.

 

Rok 1921

Powstaje pierwsza drużyna żeńska im. Emilii Plater. Założycielem drużyny była L. Andrzejczak.

 

Rok 1922

Drużynowym 1 Drużyny Męskiej zostaje Jan Michalski, a przybocznymi: Stanisław Garlicki i Czesław Lis. Po niedługim czasie drużynę przejmuje Stanisław Garlicki.

 

Rok 1923

Drużynę żeńską objęła druhna Ludomira Sadowiska, po wyjściu za mąż nosiła nazwisko Garlicka. Przyboczną jest dh. Z. Klaczyńska. Drużyna bierze udział w zlocie Komendy Łódzkiej Harcerek w Parku 3 – go Maja.

 

Rok 1924

Drużynowym drużyny męskiej im. T. Kościuszki zostaje dh S. Zakrzewski. Pracował nieprzerwanie do 1948 roku. W okresie okupacji hitlerowskiej był drużynowym drużyny Szarych Szeregów. W okresie międzywojennym był jedynym w Rudzie instruktorem mianowanym w stopniu podharcmistrza. Następuje rozwiązanie drużyny i zorganizowanie nowej.

W tym samym roku w Zlocie Narodowym Harcerek w Świdrze (3 – 10 lipca) bierze udział delegacja drużyny im. Emilii Plater oraz zostaje zorganizowany obóz harcerek w Mokrej.

 

Rok 1925

1 Drużyna Męska, otrzymuje przydział do hufca w Pabianicach. Drużyna im. T. Kościuszki znana była z dobrej roboty. Świadectwem tego było urządzenie przez Komendę Chorągwi w izbie drużyny trzydniowego kursu dla komendantów obozów i kolonii. Komendantem kursu był dh hm. Papuziński, a oboźnym dh hm. Mieczysław Łętowski, późniejszy Komendant Chorągwi Łódzkiej.

 

Rok 1926

1 Drużyna Męska zostaje ponownie przeniesiona do hufca w Łodzi.

 

Rok 1927

Powstaje 14 Łódzka Drużyna Harcerska, której drużynowym został dh J. Cyganowski.

 

Rok 1928

Powstają dwie gromady Wilczków. Na mundurkach nosili zamiast krzyża harcerskiego głowę wilka. Drużynowym (wodzem) zostaje dh Tuzinkiewicz. Ruch zuchowy jeszcze wtedy nie istniał.

 

Rok 1929

Drużynę męską przejmują dh Marian Michalski i Józef Gralewski. Następuje okres ożywionej działalności ruchu harcerskiego.

 

Rok 1930

Z drużyny męskiej wyodrębnia się Krąg Starszoharcerski „PIONIERZY”.

 

Rok 1931

Do kręgu starszoharcerskiego wstępują pełnoletnie harcerki na czele z dh. Zofią Lisową.

 

Lata 1932 – 33

Przy Szkole Nr 2 powstaje drużyna im. Andrzeja Małkowskiego. Drużynowym zostaje dh Stanisław Zakrzewski, od którego przejmuje ją dh Stanisław Zachmacz.

 

Rok 1934

Powstaje przy Szkole Nr 1, przy ul. Rudzkiej, następna – 3 Drużyna Harcerzy im. J. Sobieskiego.

W tej samej szkole powstaje 2 Drużyna Harcerek im. Królowej Jadwigi. Drużynową zostaje dh Helena Wielińska – Lewandowska.

Drużyny Rudzkie wchodzą w skład Hufca Łódź – Południe, hufcowym jest hm. Mieczysław Łętowski.

Powstają pierwsze gromady zuchowe:

–    przy Szkole Nr 1 – gromada Nr 1

–    przy Szkole Nr 2 – gromada Nr 2 „Zagłobowych Towarzyszy”

Namiestnikiem zuchowym w Rudzie Pabianickiej zostaje dh Marian Pilarski. Powstaje Komenda Ośrodka „Ruda”, której komendantem zostaje dh Stanisław Zakrzewski.

 

Rok 1935

Drużyna im. Jana Sobieskiego organizuje obóz na Pilicą. W maju zastęp tej drużyny bierze udział w pogrzebie Marszałka Józefa Piłsudskiego. Delegacja harcerzy z Rudy Pabianickiej bierze udział w Zlocie ZHP w Spale. W Zlocie uczestniczy też 14 ŁDH.

 

Rok 1936

W dniu 20 marca zostaje zarejestrowana przez Naczelnictwo Harcerzy drużyna im. A. Małkowskiego, a w dniu 1 grudnia drużyna im. J. Sobieskiego. Na zorganizowany przez Komendę Chorągwi Łódzkiej kurs drużynowych w Studziennej koło Augustowa z terenu Rudy Pabianickiej wyjeżdżają przedstawiciele wszystkich drużyn.

 

Rok 1937

Drużynowym 1 Drużyny im. T. Kościuszki zostaje dh Jan Widra. Harcerstwo w Rudzie otrzymuje własny proporzec wyhaftowany przez dh. Zbrojerską.

 

Rok 1938

W lasach koło Głowna zostaje zorganizowany dla harcerzy z drużyn im. T. Kościuszki i im. J. Sobieskiego obóz harcerski pod namiotami. Drużyna im. A. Małkowskiego organizuje obóz w Studziennej koło Augustowa. Następuje dalszy wzrost liczby członków Związku.

 

Rok 1939

Do roku 1939 w Rudzie Pabianickiej pracowały:

–    jeden Krąg Starszoharcerski,

–    dwie drużyny żeńskie,

–    trzy drużyny męskie,

–    dwie gromady zuchowe męskie.

W sierpniu powstaje pogotowie harcerskie, którego komendantem zostaje dh Stanisław Zakrzewski. Drużynom wyznacza się tereny, na których pełnią dyżury. W ramach działalności pogotowia wojennego, organizuje się harcerski pluton wartowniczy, który strzeże urzędu pocztowego oraz mostów na ulicy Pabianickiej, na Rokiciu, w Chocianowicach i przy Kolei Obwodowej. Starsi harcerze zostają przeszkoleni w zakresie posługiwania się bronią krótką oraz w sposobach przekazywania raportów. Ostatnie zbiórki drużyn odbywają się 3 września. Dyżury w wyznaczonych miejscach są pełnione do 5 września. Starsi harcerze w małych grupach wymaszerowują do Warszawy. Nie wszyscy jednak docierają na miejsce. I tak np. z 6 – osobowej grupy 1 Drużyny im. T. Kościuszki dotarło czterech harcerzy: Jan Widra, Zygmunt Śliwiński, Jerzy Zawadzki i Henryk Weterle. W dniu 7 września grupa ta zgłasza się w Domu Harcerza w Warszawie, gdzie otrzymuje przydział do jednostek obrony stolicy. Działają tam do kapitulacji stolicy. W czasie działań ranny zostaje dh Henryk Weterle. Pozostała trójka wraca do Łodzi. Następują liczne aresztowania młodzieży harcerskiej. Wybuch wojny zastaje harcerzy z Rudy przygotowanych do pełnienia obowiązków, jakie postawiły przed nimi władze ZHP.

 

Rok 1940

Zostaje zorganizowana drużyna starszoharcerska (wywiadowcza), która liczy sześć trójek. Zadaniem drużyny jest prowadzenie wywiadów, szczególnie na lotnisku Lublinek oraz w zakładach pracy na terenie Rudy. Oprócz tego członkowie drużyny obserwują ruchy wojsk okupanta, ruch pociągów i samochodów. Następują liczne aresztowania młodzieży harcerskiej, która następnie jest wysyłana do obozów koncentracyjnych, m. in. do Dachau.

 

Hufiec Męski Harcerzy w Rudzie Pabianickiej

 

Od 1945 r.

Na przełomie lutego i marca 1945 r. została zorganizowana 1 Drużyna Harcerzy im. B. Krzywoustego. Drużyna należała do Hufca Łódź – Powiat. Organizował ją jej drużynowy dh Zdzisław Przanowski. Do drużyny należało około 120 harcerzy.

Na kursie drużynowych w Grotnikach, zorganizowanym przez Komendę Chorągwi Łódzkiej, przeszkolono dwóch drużynowych.

Powstają drużyny przy innych szkołach. Do stycznia 1946 roku wszystkie szkoły posiadały zorganizowane drużyny męskie. Przy drużynach powstawały gromady zuchowe. Organizują się Koła Przyjaciół Harcerstwa. Odbywa się spotkanie harcerek i harcerzy w Rudy Pabianickiej, którego celem było utworzenie na terenie Rudy Pabianickiej Komend Hufców Harcerek i Harcerzy.

 

Rok 1946 r.

Powstaje Hufiec Męski Ruda Pabianicka.

Początkowo działało na terenie Rudy siedem drużyn. W 1946 roku do hufca zostają włączone trzy drużyny z Chojen – Zatorza. W miarę organizacji nowych szkół, powstają nowe drużyny – do liczby 14. Łącznie w drużynach harcerskich i zuchowych w roku 1949/1950 było ponad 800 członków.

Zorganizowano obóz szkoleniowy – Włodzimierzów nad Pilicą. W obozie wzięło udział około 100 osób. Na kurs podharcmistrzowski organizowany przez Główną Kwaterę ZHP nad Turawą koło Opola wyjechali: Jan Próchnicki, Stanisław Zachmacz, Stanisław Ojrzanowski, Stefan Weyman, Zdzisław Przanowski. Wszyscy kurs ukończyli i otrzymali stopień instruktorski podharcmistrza. Drużynowym na tym kursie był Komendant Hufca Ruda Pabianicka dh hm. Teodor Gajewski.

 

Rok 1947

Koło Przyjaciół Harcerstwa działające przy drużynach żeńskiej i męskiej w szkole w Chocianowicach ufundowało sztandar, który poświęcono i wręczono w dniu święta patrona harcerstwa.

 

Rok 1948

Zgrupowanie obozów, w skład którego wchodziły:

1. obóz hufca w Śmiechowie             – komendant dh phm. Jan Próchnicki

2. obóz I Drużyny w Gąskach           – komendant dh phm. Stanisław Zachmacz

3. obóz VII Drużyny w Gąskach        – komendant dh phm. Stanisław Ojrzanowski

 

Terenem zabaw i podchodów była Rudzka Góra oraz tereny w okolicach tzw. Czarnej Drogi w Rudzie i tereny wokół lotniska na Lublinku. Poszczególne drużyny lub cały hufiec organizowały ogniska dla ludności. Zwyczajem wszystkich drużyn było organizowanie biwaków w Lesie Tuszyńskim (Modlica, Poddębina).

 

 

Hufiec Żeński Harcerek w Rudzie Pabianickiej

 

Rok 1945

Pierwsza drużyna harcerek pracuje od 23 kwietnia 1945 roku. W drużynie były 54 harcerki, w tym 15 zuchów. W I kwartale 1946 roku powstaje hufiec żeński, którego komendantką zostaje dh Zofia Lisowa.

 

Rok 1946

Według stanu na 15 stycznia 1946 roku w hufcu działa siedem drużyn, skupiających 257 harcerek:

– I Drużyna im. Królowej Jadwigi               drużynowa dh. Stanisława Bialik               55

– II Drużyna im. Emilii Plater                     drużynowa dh. Teresa Markiewiczówna      32

– III Drużyna im. Emilii Orzeszkowej          drużynowa dh. Kazimiera Malisiewicz         42

– IV Drużyna im. Królowej Kingi                 drużynowa dh. Bogusława Wywiasówna     22

– V Drużyna im. Marii Skłodowskiej           drużynowa dh. Sabina Rylska                    40

– VI Drużyna im. Wandy Malczewskiej       drużynowa dh. Zofia Lisowa                       30

– VII Drużyna im. Marii Konopnickiej         drużynowa dh. Helena Skoczylas               36

 

Rok 1947

Hufcową zostaje druhna L. Woźnicka. Po wakacjach pełniącą obowiązki Hufcowej jest dh. Kazimiera Malisiewicz. Spis za rok 1947/48 wykazał: osiem drużyn liczących 276 harcerek i osiem drużyn zuchowych liczących 152 zuchów. Zostały również zorganizowane zastępy drużynowych i przybocznych.

W dniach od 1 do 20 lipca 1947 roku hufiec zorganizował obóz wypoczynkowo – szkoleniowy w Somoninie w Szwajcarii Kaszubskiej.

 

Rok 1948

Zorganizowano w Sarbinowie nad morzem obóz szkoleniowo – wypoczynkowy.

Łącznie w drużynach harcerskich i zuchowych było 480 dziewcząt.

W dniu 23 kwietnia 1949 roku następuje połączenie hufca żeńskiego z hufcem męskim – powstaje jeden Hufiec Ruda Pabianicka.

 

Hufiec ZHP Ruda Pabianicka

 

W dniu 23 kwietnia 1949 roku w związku z połączeniem hufców żeńskiego i męskiego, powołano Komendę Hufca. Komendantem hufca został hm. Teodor Gajewski.

Komenda Hufca przygotowuje letnią akcję obozową na lipiec 1949 roku nad jeziorem Krzywym w Dojtkach koło Olsztyna. Przed obozem zostaje odwołany z funkcji Komendanta Hufca dh hm. Teodor Gajewski i zostaje rozwiązana Komenda Hufca.

W listopadzie 1949 roku Komenda Chorągwi powołuje na Komendanta Hufca dh phm. Zdzisława Przanowskiego.

Nowa komenda przygotowuje i organizuje w lipcu 1950 roku ostatni obóz harcerski przed rozwiązaniem ZHP, które nastąpiło również w lipcu 1950 roku. Zgrupowanie składało się z dwóch obozów: męskiego w Resku pod namiotami i w szkole dla około 150 uczestników oraz żeńskiego w Płotach dla około 100 uczestniczek. Komendantem zgrupowania został dh phm. Zdzisław Przanowski.

Po zakończeniu oraz rozliczeniu akcji obozowej i rozpoczęciu roku harcerskiego w listopadzie 1950 roku zostaje rozwiązana Komenda Hufca. W stosunku do członków rozwiązanej komendy stosowane były represje przez UB łącznie z aresztowaniami. W 1950 roku ZHP zlikwidowano.

Powstaje Organizacja Harcerska (OH) w miejsce zlikwidowanego ZHP.

 

Działalność organizacyjno – programowa hufca po Zjeździe Łódzkim ZHP w grudniu 1956 roku.

 

W dniach 8 – 10 grudnia 1956 roku zwołano do Łodzi Krajowy Zjazd Działaczy Harcerskich, na którym postanowiono reaktywować ZHP. Przywrócono też organizacyjne odznaki – krzyż i lilijkę oraz mundury. Hymnem ZHP znów stała się i jest po dziś dzień stara pieśń „Wszystko, co nasze…”. Powołano Naczelną Radę Harcerską, na czele której stanął dh A. Kamiński „Kamyk”. Naczelnikiem ZHP została dh. Zofia Zakrzewska.

Do pracy w ZHP wróciło wielu dawnych działaczy, powstawały chorągwie i hufce, odżyły tradycyjne drużyny, harcerstwo wróciło do zarzuconych metod i form pracy harcerskiej. Reaktywowane harcerstwa miało być organizacją aktywną, oddziałującą na środowisko, w której praca wychowawcza tętnić będzie życiem społecznym. W drużynach harcerskich młodzież organizowała wiele imprez i brała udział w akcjach Komendy Hufców Łódź – Ruda, Łódź – Chojny i Łódź – Górna.

 

Hufiec Ruda Pabianicka po Zjeździe ZHP

 

Rok 1957

Nastąpiło przekazania agend Komendy Hufca Łódź – Ruda przez byłego Komendanta Hufca Organizacji Harcerskiej Józefa Kuligowskiego dh. hm. Jerzemu Nowakowskiemu. Przekazano 35 drużyn męskich i żeńskich w większości bez obsady kadrowej. Komenda Chorągwi ustaliła numerację drużyn dla jedenastu drużyn męskich i jedenastu drużyn żeńskich. W grudniu w hufcu zorganizowano drużynę drużynowych. Celem istnienia drużyny było śródroczne kształcenie drużynowych.

 

Rok 1958

Od 16 września 1958 roku zaczyna pracować powołana przez Komendę Chorągwi nowa Komenda Hufca.

 

Rok 1959

Komendantem Hufca Łódź – Górna zostaje mianowany phm. Zdzisław Majda. Zostaje otwarty ośrodek szkoleniowy dla drużynowych i przybocznych przy Komendzie Hufca.

 

Rok 1964

 

W kwietniu nastąpiło połączenie hufców żeńskiego i męskiego.

Na pierwszej odprawie połączonych hufców dokonano wyboru nowej
Komendy Hufca Łódź – Górna w składzie:

 

– Komendant Hufca                                   dh. hm. Stefania Szklarek

– zastępca do spraw organizacyjnych         dh. hm. Czesława Grzelak

– zastępca do spraw finansowych              dh. hm. Wanda Świderek

– zastępca do spraw programowych           dh hm. Zdzisław Przanowski

 

Duża liczba szkól na terenie dzielnicy, a tym samym duża liczba szczepów i drużyn, wymagały powstania ogniwa pośredniego pomiędzy Komendą Hufca a szczepami. W tym celu powołano Ośrodki Inicjatyw grupujące szkoły znajdujące się w określonym rejonie dzielnicy.

 

Komendantami Ośrodków zostali:

–          dh. hm. Danuta Staniszkis

–          dh hm. Mirosław Markiewicz

–          dh hm. Jerzy Drążkiewicz

–          dh hm. Czesław Okrój

–          dh hm. Edward Jeziorski

–          dh hm. Jerzy Dominiak

–          dh hm. Ryszard Jarkowski

 

W kwietniu dh hm. Zdzisław Przanowski oraz dh hm. Jan Kurzawiński z Hufca Łódź – Widzew wyjechali na kwatermistrzostwo do powiatu Sławno w celu wybrania miejsca na obozy dla hufców. Dzięki przychylnemu stanowisku władz terenowych, wybrano tereny położone w miejscowości Jarosławiec. Z terenów tych hufce korzystają do dziś.

 

Rok 1965

Hufiec brał udział w zlocie zorganizowanym przez Komendę Chorągwi we wrześniu na Zdrowiu. Gośćmi Zlotu byli przedstawiciele najwyższych władz państwowych i Naczelnik ZHP hm. Wiktor Kinecki.

 

Rok 1966

15 października Komenda Hufca otrzymała nowy lokal przy ul. Wólczańskiej 247/249.

1 grudnia powstał Zuchowy Ośrodek Metodyczny, którego celem było podniesienie poziomu pracy drużyn zuchowych i Kręgu Rady Drużynowych Zuchów.

 

Rok 1967

W listopadzie z Komendy Hufca na własną prośbę zostają zwolnieni: dh hm. Zdzisław Przanowski i dh hm. Sławomir Jabłoński.

 

Rok 1970

Do 1 marca Komendantem Hufca była dh. hm. PL Stefania Szklarek.

Od 1 marca Komendantem Hufca została dh. hm. Helena Rusak.

Z dniem 1 marca z Komendy Hufca odchodzi zastępca komendanta do spraw finansowo – gospodarczych dh. hm. Wanda Świderek. Do Komendy Hufca zostaje dokooptowany dh hm. Henryk Małkowski. Poza tym Komenda Hufca pozostaje w niezmienionym składzie.

 

Rok 1972

Niezależnie od działającej od 1971 roku Komendy Hufca powołano kierowników referatów i kierowników kręgów.

 

Kierownicy referatów:

– Referat Zuchowy                                     dh. hm. Wiesława Nowak

– Referat Harcerzy Młodszych                    dh hm. Andrzej Kryś

– Referat Harcerzy Starszych                      dh hm. Zdzisław Marchwiński

– Referat Programowy                                dh hm. Jerzy Kaczorowski

– Referat Kultury                                       dh. phm. Zofia Koraluk

– Referat MSR                                           dh hm. Józef Jóźwiak

 

Kierownicy kręgów:

– Krąg Zuchowy                                        dh phm. Tadeusz Pawlik

– Krąg Harcerzy Młodszych                        dh. hm. Maria Majsiej

dh. hm. Alina Zimna

dh. phm. Anna Szczepanik

dh phm. Jerzy Pintera

– Krąg Harcerzy Starszych                         dh phm. Paweł Mokrosiński

dh pwd. Jacek Depczyński

 

Rok 1973

Komendantem Hufca do 4 listopada jest dh. hm. Helena Rusak.

4 listopada odbywa się V Konferencja Sprawozdawczo – Wyborcza, w czasie której dokonano oceny pracy ustępujących władz Hufca oraz wybrano Radę Hufca, która wyłoniła ze swego grona Komendę Hufca. Nowym Komendantem Hufca zostaje hm. Mirosława Wróblewska – Kiełb.

 

Rok 1974

Zorganizowano dwie drużyny wodne, które zrzeszały 61 harcerzy.

Komenda Hufca otrzymała w roku 1974 nowy lokal przy ul. Pabianickiej, w którym miała siedzibę do 2015 r.

 

Rok 1975

Dnia 31 stycznia zwolniono z funkcji Komendanta Hufca Łódź – Górna dh. hm. Mirosławę Wróblewską – Kiełb w związku z jej przejściem do pracy w Komendzie Chorągwi. Komendantem Hufca mianowano dh. phm. Zdzisława Madeja. Poza tym skład Komendy Hufca pozostał bez zmian.

 

Rok 1977

Komendantem Hufca jest do 17 grudnia dh hm. Zdzisław Madej.

W dniu 17 grudnia odbyła się VI Konferencja Sprawozdawczo – Wyborcza, w czasie której dokonano wyboru nowego Komendanta Hufca, którym zostaje phm. Piotr Kariozen.

 

Rok 1980

Komendantem Hufca jest do 15 listopada dh hm. Piotr Kariozen.

W dniu 15 listopada VII Konferencja Sprawozdawczo – Wyborcza dokonała wyboru Rady Hufca, która ze swego składu wyłoniła nowego Komendanta Hufca. Na funkcję tą została powołana hm. Jadwiga Kaczorowska.

 

Rok 1982

Komendantem Hufca jest dh. hm. Jadwiga Kaczorowska.

W Hufcu działają kręgi:

– Krąg „JORDANIACY”               przewodnicząca dh. Alicja Florczak

– Krąg „SŁONECZNI”                  przewodnicząca dh. Teresa Łącka

– Krąg „RAZEM”                         przewodniczący dh Stanisław Kucia

– Krąg „WATRA”                        przewodniczący dh Andrzej Kajs

– Krąg „ZAWADY”                      Przewodniczący dh Dariusz Mastalerz

 

Rok 1983

Komendantem Hufca do dnia 20 października jest dh hm. Jadwiga Kaczorowska.

Z dniem 21 października nowym Komendantem zostaje dotychczasowy Zastępca do spraw organizacyjnych dh hm. Tadeusz Koraluk.

Powołano krąg byłych instruktorów hufca. Na przewodniczącego wybrano dh hm. Waldemara Kuczmera.

 

Rok 1988

Obowiązki Komendanta Hufca do czasu wyborów pełni dh hm. Eugeniusz Kubicki.

Dnia 6 listopada odbyła się X (ostatnia) Konferencja Sprawozdawczo – Wyborcza, na której dokonano wyboru nowego Komendanta, którym został hm. Eugeniusz Kubicki.

 

Rok 1989

Nastąpiła zmiana pełniącego funkcję Zastępcy do spraw programowych: została nią dh. phm. Katarzyna Jabłońska, która pełniła tę funkcję do dnia 22 czerwca. Następnie jej obowiązki przejął dh phm. Piotr Banasiak.

 

Rok 1993 – grudzień

Komendantem Hufca zostaje hm. Wiesława Szczawińska.

 

Rok 1996

Reprezentacja Hufca wzięła udział w Jamboree w Danii. Komendantem reprezentacji został pwd. Krzysztof Derejski.

17 stycznia 1996 r. została podjęta decyzja o powrocie ZHP do Światowej Organizacji Ruchu Skautowego.

7 marca Biuro Światowe WAGGGS poinformowało ZHP o ponownym przyjęciu do Światowego Stowarzyszenia Przewodniczek i Skautek. Te dwa ważne wydarzenia pozwoliły naszemu związkowi powrócić do światowego skautingu, w którym przed laty byliśmy.

 

Rok 1997

Zorganizowano Rajd po Jurze Krakowsko – Częstochowskiej, który stał się początkiem tradycyjnych Hufcowych rajdów majowych kontynuowanych do dnia dzisiejszego.

Hufiec obchodzi rocznicę 40 – lecia od chwili połączenia Hufców Żeńskiego i Męskiego oraz powstania Dzielnicy Łódź – Górna. Wszyscy spotykają się na uroczystym kominku zorganizowanym w Szkole Podstawowej Nr 42.

 

Rok 2000

Odbył się Światowy Zlot Harcerstwa Polskiego „Gniezno 2000”, w którym uczestniczyła 40-osobowa reprezentacja naszego Hufca pod przewodnictwem phm. Iwony Borczyńskiej – Balcerskiej.

 

Rok 2007

Hufiec świętuje jubileusz 50-lecia istnienia.

Powstało Stowarzyszenie Instruktorów Hufca ZHP Łódź-Górna “Krąg”, na funkcję przewodniczącą została wybrana hm. Jadwiga Kaczorowska.

Odbył się Światowy Zlot Harcerstwa Polskiego „Kielce 2007”, w którym uczestniczyła reprezentacja Hufca.

W listopadzie Komendantem Hufca zostaje hm. Natalia Patorska – Grzelewska.

 

Rok 2010

W sierpniu odbył się Jubileuszowy Zlot Stulecia Harcerstwa w Krakowie, w którym uczestniczyła 40-osobowa reprezentacja pod przewodnictwem phm. Magdaleny Karp.

 

Rok 2014

W listopadzie z funkcji Komendanta Hufca ustępuje hm. Natalia Patorska – Grzelewska, w związku z przejściem do pracy w Chorągwi Łódzkiej. Nową Komendantką Hufca zostaje wybrana hm. Magdalena Karp.

 

Rok 2015

Siedziba hufca zostaje przeniesiona do budynku przy ul. Kruczkowskiego 1 B.

W listopadzie z funkcji Komendanta Hufca ustępuje hm. Magdalena Karp. Zjazd powołuje na tą funkcję hm. Anetę Czubak.

 

Back to Top